Fernsehfilme II

Compilatie van documentaires die Ulrich Seidl in de jaren negentig- in typische Seidl-stijl - voor de televisie draaide en waarin ‘de gewone man’ aan het woord komt. Maar is die gewone Oostenrijker wel zo gewoon? In Bilder Einer Ausstellung (1996) praten tentoonstellingsbezoekers onbekommerd over hun verhouding tot de moderne en hedendaagse kunst, de toon wijkt radicaal af van het door de kunstwereld gehanteerde, ondoordringbare en vaak hilarische jargon (‘international art speak’). Seidl is vooral geïnteresseerd in de emotionele betekenis van kunst voor de ‘leek’. Der Busenfreund (1997) lijkt een van de meest absurdistische films uit Seidls repertoire. Voor de camera verschijnt de wiskundeleraar René Rupnik (voor het eerst te zien in Bilder Einer Ausstellung ) die vrijuit praat over zijn fascinatie voor de Weense actrice Senta Berger en zijn obsessies met grote boezems, Rupniks bezitterige moeder speelt een niet onbelangrijke rol in het verhaal.