De Wasserette

Niet alles wast uit Van de djellaba die de hoosbui niet zag aankomen tot het grijze pak dat zojuist is gearriveerd uit een ander continent. Van het overhemd waar de sporen van een lange werkdag nog in zitten tot de abaya die de rozige geur van de bruiloft van gisteren nog draagt. Een voor een melden ze zich aan de balie voor slechts een kort verblijf. Een verblijf waarin wasmiddel, vloeibare zeep en stoomstrijkijzer onvermoeibaar hun werk doen. Na twee dagen gaan ze schoon, fris en kreukelvrij weer op pad; alle redenen waarvoor ze hier aanvankelijk arriveerden eruit gewassen. Maar de herinneringen, die zijn er niet uitgewassen; die zitten er nog, verborgen tussen de vouwen, onder de zoom van de linker pijp en in het boordje van de kraag… De wasserette, bij uitstek een plek waar verhalen komen en gaan zonder dat ze worden verteld of worden gehoord; waar werelden bij elkaar komen zonder dat ze er erg in hebben. Joost maakte tijd om te horen, te vragen en vooral om te luisteren. In de afgelopen maanden werd hij een vaste bezoeker van de wasserettes en stomerijen in de stad, maakte kennis met haar bezoekers en tekende hun verhalen op. Verhalen die soms van ver kwamen en soms van uit...