Innerlijk gefluister

De heldere stroom van Kadkani’s poëzie vloeit al vele jaren door mijn leven en vergezelt mij als een stille blijvende aanwezigheid. Zijn woorden hebben voor mij een wereld ontsloten waarin schoonheid zich niet slechts aan het oog openbaart, maar zich diep vanbinnen laat ervaren. Daar waar gevoel, herinnering en stilte elkaar raken. Ik beschouw het als een bijzonder voorrecht dat ik zijn Innerlijk gefluister in muziek heb mogen vertalen. In zijn poëzie verschijnt het leven niet als iets luidruchtigs of tastbaars, maar als een nauwelijks waarneembare beweging van de ziel. Als een zachte aan het besef dat het wezenlijke zich dikwijls juist daar openbaart waar woorden verstillen en de taal plaatsmaakt voor iets wat zich niet langer laat uitspreken. Voor mij spreekt dit gedicht over de moed om lief te hebben. De moed om jezelf te openen, je over te geven en ondanks alle kwetsbaarheid die liefde met zich meebrengt haar trouw te blijven. Misschien schuilt juist daarin de diepste betekenis van liefde in de bereidheid gehoor te geven aan de stille roep van het hart. Zelfs wanneer de bestemming waarheen zij ons voert nog in nevelen gehuld blijft. Hamid Motebassem De veelvuldig geprezen...