Vertigo Garden

Op papier klinkt het als een merkwaardig, haast verzonnen verhaal: in een botanische tuin in de Chinese provincie Jiangxi wordt 57 jaar na diens verdwijning het lichaam van de oprichter gevonden, onaangetast onder een laag rotsen en sneeuw. Ook zijn brein blijkt zeer goed bewaard te zijn gebleven. Wetenschappers besluiten z'n herinneringen met behulp van kunstmatige intelligentie te reconstrueren en los te laten in de 'digitale ruimte'. Hoe breng je zo'n experiment in beeld? In een wonderschone mix van archiefbeelden, bewerkt filmmateriaal en culturele verwijzingen wordt de Lushan Botanic Garden bezongen, het levenswerk van de botanist die in de eerste helft van de vorige eeuw leefde. Volgens hem was er maar één film in staat het bizarre concept van herinnering in beeld te brengen: de thriller Vertigo uit 1958 van Alfred Hitchcock. Zelf probeerde hij via de wortels van een watercipres, een boomsoort die als 'levend fossiel' bekend staat, te onderzoeken of je zo in contact kon komen te staan met de herinneringen van de planeet.